حافظا در كنج فقر و خلوت شبهای تار تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور صبح خيزی و سلامت طلبی چون حافظ هر چه كردم همه از دولت قرآن كردم عشقت رسد به فرياد گر خود بسان حافظ قرآن ز بر بخوانی در چارده روايت زاهد ار رندی حافظ نكند فهم چه شد ديو بگريزد از آن قوم كه قرآن خوانند